
Tanggapin na naten, ilang araw na lang pasukan na. Balik na naman ang stress. Ang puyatan at palakihan ng eyebags. Ayan na naman ang assignments, quizzes at lectures. At ang walang kamatayang paggising ng maaga.
Pero dahil pasukan na, may baon na naman. Pwede na kong gumala. At higit sa lahat, makikita ko na si crush ko. Mwahahaha.

For those who are from Panay Island, or anywhere in the Visayas. Here’s our chance to meet, have fun, and meet new friends.
Not-So-Ordinary Meetup
June 2, 2012 | 3:00 PM
Coffee Break - Plazuela, Iloilo City
Please feel free to ask and reblog this post. Thank you.
These are the organizers:
(via internetkilledme)
you tend to over think so much and assume that if they’re not talking to you, they’re either bored, annoyed with you, or talking to someone better than you.
(Source: mahalkitax3, via mahalkitax3)
Minsan, tanga din ang tao eh. Dahil kung sino pa ang taong palaging anjan at di ka iniiwan, yun pa yung taong di natin kayang pahalagahan.
i dont have that kind of guts in me.
(Source: tumblrshanna)
Kapag nakakakita ako ng mga ganitong gifs, di ko mapigilang magsabi ng “Sana malapit na”. Sana malapit na siyang dumating. Di naman sa naiinip ako,alam ko namang darating din siya eh, pero di ko maiwasang mainggit sa mga couples na sweet na sweet. Gusto ko din gawin namin yan, hawak kamay kahit saan, side hugs,back hugs, tight hugs, lahat ng hugs at lahat ng kacheese-hang nakikita ko sa t.v. Siguro, kaya din ako nahilig magbasa ng mga lovestories at romance movies at kung ano pang ka-ekekan na yan dahil wala naman akong pwedeng panghugutan ng kilig sa realidad. Kaya kahit sa pagbasa at panonood ma lang ng mga pelikula, lalo ng mga koreanovelas maramdaman ko yun.
I iz zo inggitz na,sa sobrang inggitz me is so bittreness -____- huhu.
Ang mga taga tumblr, ayaw sa sobrang daldal, pa know-it-all. Ayaw rin naman sa sobrang tahimik. Yung tipong walang pinopost, puro reblog. Ayaw sa pa-virgin, at ayaw rin sa beyond malaswa. Ayaw sa mapanghusga, ayaw din naman sa ass-kisser o yung magaling mambola. Ayaw sa anon, pero pag nabo-bored, anon ang hinahanap. Ayaw sa malandi, gusto sa malandi. Ayaw sa mapanghusga, gusto manghusga. Bakit ba? Kanya kanyang trip. lul
Ayaw sa puro reblog. Gusto mga ~*tunay na blogger*~ puro text post, tamad naman magbasa. Yung iba ayaw sa auto liker, nakakaasar daw kasi, yung iba gusto. Ayaw sa may madaming opinyon. Gusto maki trending, nagagalit pag overrated na. Ayaw sa kasinungalingan, pawang realidad…duwag naman. Ayaw daw umibig ng kapwa tumblrista, landi landi lang. Wag sana mabusong.
Dami natin ayaw. Daming gusto. Ayoko ng mga ganitong kadramahan. Pero nagpost ako. oh diba?
(Source: dexternews, via tumblrmagph)
Because she’s afraid to get hurt again, she’s scared because you might eventually find someone better and leave her wondering why things went the way they did?, She’s had guys just give up on her and it hurts her deep inside. She doesn’t want to waste her time on someone who’s just going to treat her as an option, someone who won’t put the same amount of effort she’s putting in. In her past she’s been hurt before, so she put’s up her walls around her heart because she doesn’t want her emotions to get played with, she scared she might get lead on and made to feel like she’s “Special” to someone only to be treated like “Nothing” later on. Because of the many times her heart has been played with it makes her hard to trust guys again …
(Source: trungphan, via shyieesolove)